MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Dolandırıcılık, Resmi Belgede Sahtecilik
...
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Hüküm fıkrasında, Anayasa’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca temyiz mercinin tereddüte yer bırakmayacak biçimde açıkça gösterilmediği anlaşıldığından, temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilip, temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar kaldırılarak, yapılan temyiz incelenmesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 28.12.2004 gün ve 173/228 sayılı kararında da açıklandığı üzere, sanığın, bankanın maddi varlıklarından olan çeki kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia olunması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK.nun 158/1-f maddesinde öngörülen “bankanın araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık” suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına 27.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.