MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ : Güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehin etmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkâr etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Sanığın katılanla olay tarihinden önce tanıştıkları ve arkadaş oldukları, katılanı zaman içerisinde evine misafir olarak davet ettiği, güvenini kazandıktan sonra katılandan denemek için kolunda takılı olan bilezikleri istediği, katılanın da 6 tane bileziği sanığa verdiği, sanığın altınları aldıktan sonra namaz kılmak için katılandan izin istediği, bu şekilde bir süre altınları taktıktan sonra katılanın yanında annesine telefon ederek eşinin kendisine bilezik aldığını söyleyip bunun müjdesini verdiği, katılanın kendisine ikazda bulunması üzerine, sanığın annesine göstermek için bir süre katılandan izin istediği, katılanın izin verdiği, daha sonra iadesini istediğinde sanığın bir kısmını ihtiyaç nedeniyle sattığını söyleyip, dört tanesini iade ettiği olayda, güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Katılanın şikayetinin devam etmesi ve sanığın cezalandırılmasını talep etmesi karşısında, tebliğnamedeki TCK’nın 168/4. maddesinin uygulanmasına ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan belirlendiği halde adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “180 gün”, “150 gün” ve “3000 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün”, “4 gün” ve “80 TL” adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy