MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın yokluğunda verilen hükümde başvurulacak yasa yolunun “...7 gün içinde, mahkememize verilecek dilekçe ya da tutanağa bağlanmak suretiyle zabıt katibine yapılacak sözlü beyan ile Yargıtay İlgili Ceza Dairesi'ne temyizi mümkün olmak üzere verilen karar açıkça okunup anlatıldı” şeklinde gösterildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.04.2012 tarih ve 2011/6-381 Esas, 2012/157 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, yoklukta verilen hükme ilişkin temyiz süresinin, sanığın bu hükmü usulüne uygun olarak öğrenmesi, yani tebliğ ile işlemeye başlayacağı açık olduğundan, bildirimde “tebliğ” kelimesine yer verilmemesinin sanık açısından yasa yolu süresinin tebliğ ile işlemeye başlayacağı gerçeğini değiştirmeyeceği, kaldı ki, sanığın yasal süresinden sonra verdiği temyiz dilekçesinde, bu ifadeler nedeniyle temyiz süresinin başlangıcı konusunda yanılgıya düştüğüne ilişkin bir iddiasının da bulunmadığı, bu nedenle sanığın sorgusunda bildirdiği adresinde birlikte sakin eşine Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre 21.10.2009 tarihinde yapılan tebligatta usulsüzlük olmadığı dikkate alınarak, temyizin süresinde olduğunu belirleyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;
Sanığın yokluğunda verilen hükmün, 21.10.2009 tarihinde tebliğ edilmiş olmasına rağmen, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 30.10.2009 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 01/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy