Mala zarar verme, kasten yaralama ve hakaret suçlarından sanık ...'nun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2-3-a, 62, 52; 151/1, 62, 52; 125/1, 62 ve 52 maddeleri gereğince adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 28.10.2010 tarih ve 2009/214 Esas, 2010/979 sayılı karar aleyhine vaki temyiz istemi üzerine onama talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/04/2012 gün ve 2011/234845 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmiş, Dairemizin 12/09/2012 gün ve 2012/6728 Esas, 2012/41180 sayılı kararıyla hükmün kasten yaralama ve hakaret suçları yönünden onanmasına, mala zarar verme suçu yönünden bozulmasına karar verilmiştir.
6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun yürürlüğe girmesi üzerine anılan kanunun 99.maddesiyle değişik 5271 Sayılı CMK'nın 308.maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından yapılan itiraz üzerine dosya incelenerek gereği düşünüldü.
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz dilekçesinde ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden KABULÜNE,
Dairemizin 12/09/2012 gün ve 2012/6728 Esas, 2012/41180 sayılı kararının mala zarar verme suçu yönünden KALDIRILMASINA,
Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Somut olayda; sanık ile sanığın annesi olan katılan arasında miras meselesi yüzünden çıkan tartışma sırasında, sanığın katılana yumruk atıp yaraladıktan ve küfür ettikten sonra katılanın evinden ayrıldığı esnada, yerden aldığı taşı atmak suretiyle evin giriş kapısının camını ve ikinci kat pencere camını kırdığı şeklindeki eylemin mala zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığa yüklenen suçun üstsoyu olan annesine karşı işlenmesi ve TCK'nın 167/1-b maddesinde öngörülen şahsi cezasızlık halinin bulunması karşısında sanık hakkında CMK'nın 223/4-b maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 Sayılı CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının mala zarar verme suçu ile ilgili 2.bendinin tamamen çıkarılarak yerine "Sanığın, yüklenen suçu üstsoyu olan annesine karşı işlemesi nedeni ile 5237 sayılı TCK'nın 167/1-b ve CMK'nın 223/4-b maddesi gereğince sanığa ceza verilmesine yer olmadığına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.12.2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.