MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Somut olayda; sanığın, 26.09.2006 tarihinde saat 16:00 sıralarında katılan ... ile tanık ...’ın yanlarına giderek cep telefonunun şarjının bittiğini, birkaç görüşme yapması gerektiğini belirtmek suretiyle katılandan cep telefonunu istediği, cep telefonunu katılandan aldıktan sonra bir iki yeri aradığı ve katılana telefonun şarjının bitmesi nedeniyle eve götürüp şarja takacağını söylediği, katılanın sesini çıkarmaması üzerine suça konu telefonu alarak eve gittiği, sanığı evine kadar takip eden ve evin önünde bekleyen katılanın bir müddet sonra cep telefonunu istemesi üzerine şarjının dolmasından sonra teslim edeceğini belirttiği, bu yüzden evin önünden ayrılan katılanın akşam 21:00’e kadar bekledikten sonra telefonunun kendisine teslim edilmemesi üzerine polise müracaat ettiği anlaşıldığından, sanığın eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup, telefonun zilyetliğinin şarjın dolmasına kadar sanığa devredilmiş olması nedeniyle eylemin hırsızlık suçunu oluşturduğuna dair görüş belirten tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının belirlenmesi sırasında, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeye dayanarak tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "60 gün”, “50 gün”, "1.000,00 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkarılarak yerine, sırasıyla "5 gün", “4 gün” ve "80 TL" adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy