(5237 S. K. m. 157, 158)
Dava: Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Karar: Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.
Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Mağdure E. Ö. ile İstanbul'da arkadaşlık kuran ve ona kendisini bekâr-üstteğmen olarak tanıtan, aynı zamanda MİT' te görevli olduğunu ve önemli mevkilerde tanıdıkları bulunduğunu söyleyen sanığın; duygusal yakınlıklarının ilerlediği bir aşamada "... Seni ve bir yakınını PTT'de sözleşmeli personel olarak ise aldırabilirim..." diyerek mağdurede güven ve inanç sağlamasını müteakip birlikte Ankara'ya geldiklerinde, mağdure E. Ö.'nin eski yengesi mağdure E. ile sanığı tanıştırması, sanığın ona da aynı vaatte bulunması ve her ikisi için başlangıçta 1.750 TL. evrak parası adı altında para istemesine rağmen onların "... Bu kadar parayı temin edemeyiz..." sözleri üzerine; bilahare "...1.000 TL'yi sizin adınıza temin ettim, siz 750 TL verin..." diyerek bu miktarı mağdurelerden alıp arkadaşı E. Ö. ile Ziraat Bankası/Merkez şubesine giderek parayı gerçeğe aykırı biçimde Milli Ticaret A.Ş. unvanlı bir şirket adına havale ettiğini ve böylece çok yakında işe başlayacaklarını söyleyerek haksız yarar sağlaması eyleminin "iki kez dolandırıcılık" suçlarını oluşturduğu iddia edilen somut olayda;
Mağdure E.'nın 18.04.2006 tarihli polisteki "...PTT müdür muavini S. Bey'in kendisini aradığını beni de PTT'de işe yerleştireceğini... bir de kendisine istemiş olduğu 750 TL'yi 17.04.2006 tarihinde verdik..." şeklindeki ifadesi 25.05.2006 tarihli duruşmadaki "...Ö. bankamatikten 600 TL çekebildi... şubeden 17 Nisan 2006 günü 15 no'lu vezneden 15 dakika sonra da 150 TL'yi 5 no'lu vezneden yatırdı..." şeklindeki beyanı, mağdure Ö.'nin aynı tarihli duruşmada "...kendisine verdiğimiz 750 TL müşterek paramızdır..." ve istinabe suretiyle 21.11.2009 tarihinde alınan "...2006 Haziran veya Temmuz aylarında... sanıktan paramı geri aldım, banka yoluyla gönderdi... şikayetçi değilim..." şeklindeki beyanları nazara alınarak;
Gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi amacına yönelik olarak; 750 TL'nin 600 TL'sinin mağdure Ö. 150 TL'sinin ise mağdure E. tarafından sanığa verilip verilmediği hususunda oluşan kuşkunun beyanlar yeniden alınarak giderilmesi, sanık tarafından iki ayrı gişeden yatırıldığı belirtilen paralara ait dekontların teminine çalışılması, 0312 468 63 00 no'lu sabit telefon abonelik kaydının araştırılması, sanık hakkında TCK'nın 168/4. maddesi uygulama şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin karar yerinde tartışılması, toplanan deliller birlikte değerlendirilip varılacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.06.2014 tarihinde oybirliğiyle, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy