MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Güveni Kötüye Kullanma (Dolandırıcılıktan Dönüşen)
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklar müdafii, kararı sanık ... yönünden temyiz etmiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.06.2009 gün ve 104/183 sayılı kararında da açıklandığı üzere, zorunlu müdafiye yapılan tebliğ, kendisine zorunlu müdafii atandığından haberdar edilmeyen sanık açısından hukuki sonuç doğurmayacağı ve geçersiz bulunan bu tebliğle sanık açısından temyiz süresi de başlamayacağından, gerekçeli kararın tebliğ edildiği 11/07/2012 tarihinden sonra sanık ... tarafından öğrenme üzerine yapılan 13/07/2012 tarihli temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanıklara atılı güveni kötüye suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK’un 102/4. maddesine göre hesaplanan beş yıllık asli dava zamanaşımının, sorgularının yapıldığı 21/02/2005 ve 18/04/2005 tarihi ile temyiz inceleme tarihi arasında gerçekleştiği anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’ un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’ un 223/8. maddesi gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 28/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.