Tebliğname No: 11 - 2010/228847
MAHKEMESİ : Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 29/12/2009
NUMARASI: 2008/23 (E) ve 2009/571 (K)
SUÇ: Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Katılan M.. K.. vekilinin temyiz talebinin sadece vekalet ücretine ilişkin olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;
Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.
Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.
Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.
Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.
Birlikte hareket eden sanıkların katılanların tarlalarındaki karpuzları satın almak için pazarlık yaptıkları, katılan R.. K..'un karpuzları için 7.000,00 TL'ye, Ramazan'ın oğlu M.. K..'un karpuzları için 13.500,00 TL'ye katılan Ş.. K..'ın karpuzları için 3.000,00 TL'ye, diğer katılan Ramazan'ın yeğeni M.. K..'un karpuzları için 6.000,00 TL'ye anlaştıkları, her iki M.. K..'un alacağına karşılık suça konu Türkiye Finansbank Merkez Şubesi'ne ait 07.08.2007 keşide tarihli 19.250,00 TL bedelindeki keşidecisi Mustafa Yıldız olan çeki verdikleri, çekin bankaya ibrazında sahte olduğunun anlaşıldığı somut olayda; sanık C.. L..'in savunmasında karpuz satın aldığı katılanlardan Ş.. K..'a 2.000,00 TL, Ramazan oğlu M.. K..'a da 5.000,00 TL borcunun bulunduğunu, çek üzerindeki keşideci imzası dışındaki yazıların kendisine ait olduğunu, çeki kim olduğunu ispat edemediği fakat kendisine borcu olan olan R. D. isimli bir şahıstan alacağına mahsuben imzalı olarak aldığını söylemesi, ilgili bankanın cevabi yazısından çekin sahte olarak üretildiğinin anlaşılması, sanık İ.. K..'ın sanığı katılanlara yönlendirmediğini, suç ile ilgisinin olmadığını söylemesine karşın, tüm katılanların sanıkların birlikte geldiğini, karpuzları her ikisine sattıklarını beyan etmeleri ve sanık C.. L..'in Cumhuriyet savcısı huzurundaki savunmasında çevreyi tanıdığı için sanık İ.. K.. ile birlikte köye gittiklerini, kamyon başına kendisine 300,00 ile 500,00 TL arasında para verdiğini söylemesi karşısında sanıkların amaç ve fikir birliği içerisinde hareket ederek resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediklerine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık İ.. K.. müdafii ile sanık C.. L..'in yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak:
1- Katılan sayısınca suç oluştuğu, bu nedenle sanığın her iki M.. K..'a karşı eylemleri nedeni ile TCK'nın 158/1-f maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık, katılan R.. K.. ve Ş.. K..'a karşı eylemleri nedeni ile TCK'nın 157/1 maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunun temel halinin oluştuğu, katılan Abdullah oğlu M.. K..'un henüz karpuzlarını sanıklara teslim etmemiş olması karşısında ona karşı gerçekleştirilen eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden uygulama yeri olmayan TCK'nın 43. maddesi gereğince hükmolunan temel cezanın arttırılması suretiyle eksik ceza tayini,
2- TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince; temel hapis cezasının üç yıl olarak uygulanıp, adli para cezası belirlenirken de tespit olunacak temel günün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52.maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması suretiyle sanığın M.. K..'tan temin ettiği haksız menfaatin 13.500,00 TL olduğu gözetilerek 3 yıl hapis ve 27.000,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken önce 2 yıl hapis ve 400 gün adli para cezasına hükmedilip, ardından TCK'nın 43. maddesi uygulandıktan sonra TCK'nın 158/1- son maddesi gereğince üç yıl hapis ve 38.500,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,
3- 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, sanıkların mahkumiyetine karar verilmesine göre, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili, sanık İ.. K.. müdafii ile sanık C.. L..'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesi gereğince ceza miktarı bakımından kazanılmış haklatın saklı tutulmasına 07.07.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.