MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kamu malına zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Askerlik görevini yerine getiren sanığın birlik komutanına gerekçeli kararın tebliğ edildiği tarihte izinli olarak evinde bulunması nedeni ile karardan haberdar olamadığı, birliğine teslim olduğu gün kararın kendisine tebliğ edilmesi sonrası ertesi gün hükmü temyiz etmiş olması karşısında, temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilip, temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Bir aracın yakılması olayının faillerini kaçış istikametleri üzerinde arayan görevli polis memurlarının sivil ekip araçları ile hareket halinde bulundukları esnada, koşan iki şahıstan şüphelenerek kovalamaya başlamaları, kendilerini kovalayanların polis olduğunu bilen sanığın ekip aracının önlerine kırarak kendilerini durdurması üzerine, aracın arka kısmındaki telsiz antenini eli ile kırarak kaçması şeklinde gelişen olayda, mahkemenin kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin 1.fıkrasının (c) bendinde yer alan "kendi alt soyu üzerindeki" velayet, vesayet ve kayyımlık haklarına ilişkin hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3.fıkrasına göre koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, "53.maddenin 3.fıkrası uyarınca 1.fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1.fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.