MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Güveni Kötüye Kullanma
HÜKÜM: Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın 13.05.2009 tarihli hükme yönelik olarak yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 01.02.2010 günlü dilekçesiyle hem eski hale getirme hem de temyiz talebi başvurusunda bulunduğu, bu konu hakkında karar verme yetkisinin CMK.'nın 42.maddesine göre Yargıtay'a ait olması karşısında, mahkemece istemin reddine dair 11.02.2010 tarihli ek karara itiraz üzerine verilen Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.04.2010 gün ve 2010/384 sayılı kararının hukuken yok hükmünde olduğunun kabulü ile yapılan temyiz incelenmesinde,
Gerekçeli kararın sanığın mahkeme sorgusunda bildirdiği adresine, 7201 sayılı Kanun’un 35.maddesine göre usulüne uygun olarak 25.08.2009 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmakla, eski hale getirme istemi yerinde görülmediğinden yasal süre içinde olmayan temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 12.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.