MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması,rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Somut olayda; sanığın danışmanlık şirketi yetkilisi olduğu hizmet kapsamının muhasebe işlemlerinin yapılması ya da yaptırılması ile sınırlı olmadığı ve sanık ... ... beyanında müştekinin prim ödemeleri için getirdiği para miktarını ... varsa ona o yoksa kendisine verdiğini söylemesi, sanık ... ve şirket çalışanı diğer tanıkların tahsil edilen paraların ...'a teslim edildiğini ödemelerin ...'ın kendisi tarafından ya da onun talimatıyla yapıldığını belirtmeleri karşısında sanığın eyleminin 765 sayılı kanun 510 maddesine temas eden güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir
Sanığın eylemi bir suç işleme kararının icrası cümlesinden olarak kanunun aynı hükmünün birkaç kez ihlali niteliğinde olduğu ve 765 Sayılı TCK'nun 80. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,04.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.