(5252 S. K. m. 9) (5237 S. K. m. 53, 141, 142) (765 S. K. m. 493)
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5237 sayılı TCK. nun 53. maddesi uyarınca sanığın belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasının kasten işlenen suçtan dolayı hapis cezası ile cezalandırılmanın kanuni sonucu olması nedeniyle infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülerek yapılan incelemede;
Evrakı asıl dosyadan tefrik edilen sanığın, haklarında hırsızlık suçundan mahkumiyet hükmü kurulan diğer sanıklar M. B. ve Ü. K. ile birlikte PTT şubesinin sağlam ve muhkem olan 2 adet kapısını kırarak hırsızlık suçunu işlediklerinin iddia edilmesi karşısında; suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 765 sayılı TCY'nın 493/1. maddesinde yer alan suç ile 5237 sayılı TCY'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçunun ögelerinin farklı olduğu, kırma fiilinin 765 sayılı TCY'nın 493. maddesindeki suçun unsuru olduğunun anlaşılması karşısında;
5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık ve mala zarar verme suçlarını oluşturan eylemleri nedeniyle uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy