MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik
HÜKÜM: Mahkûmiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık Suçunun oluşabilmesi için;
Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
TCK'nın 158/1-d bendinde belirtilen,Kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının,siyasî parti,vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hâl kabul edilmiştir. Söz konusu kurum yada kuruluşların konumunun suçun işlenmesinde kolaylık sağlayacağı düşüncesi, bu kurum ve kuruluşların bu suçta araç olarak kulanılmasının, ağırlaştırıcı neden olmasını gerektirmiştir.
Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için, bunların isminin kullanılması yeterli olmayıp maddi varlığının kullanılması gerekmektedir. Araç olarak kullanılma, bu kurum veya kuruluşlara ait yazı veya belgeleri amaç dışı olarak kullanmak şeklinde olabilir. Bu kurumlara ait kimlik belgesinin gösterilmesi, basılı evraklarının, kıyafetlerinin, taşıtlarının kullanılması mağdurda güven oluşumunu sağlayacaktır.
Somut olayda; katılanın rahatsızlığı nedeniyle bir süre hastanede tedavi gördüğü ancak herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emekliliği bulunmadığı, katılanın bu durumunu zaman zaman kahvehanede sohbet sırasında ... isimli kişiye anlattığı, ...'ninde emeklilik konusunda yardımcı olacağını bildiği kişilerle kendisini tanıştırabileceğini söylediği ve bu şekilde katılanın sanıklardan ... ile tanıştığı, sanık ...' un katılana Bağ-Kur takip işlerine baktığını söyleyip,yargılama sırasında vefat eden sanık ...' la görüşerek, katılan üzerinde güven oluşturduğu, sanıklarla katılanın bir süre sonra Bağ-Kur il müdürlüğü yanında bir araya geldikleri, sanıklardan ...' nın diğer sanık ...'i telefonla arayarak onun da Bağ-Kur İl Müdürlüğü'ne gelmesini istediği ve sanıklar ... ve ...' in katılanla sanıklardan ...'i tanıştırdıkları ve sanık ...'in Bağ-Kur Müdürlüğü'ndeki memurları tanıdığına ilişkin bir izlenim verdikleri ayrıca telefonda Yıldırım bey diye bahsettikleri kişi ile konuşur gibi yaptıkları,katılanın Bağ-Kur İl Müdürlüğü ile temasın kurulduğunu düşünerek emekli olabilmek amacıyla sanıkların istediği 10.000 TL'yi sanıklara verdiği, bu paranın 5.000 TLsini sınık ..., 2.500 TL'sını sanık ..., 2.500'TL sini ise sanık ...' in aldığı, sanıklar ... ve ...' ın müdürlük binasına girdikleri, bir süre sonra üzerinde 1 TL’lik bağkur pulu bulunan katılan adına düzenlenmiş İstanbul Bağ-Kur il müdürlüğüne ait 5458 sayılı yasa ile ilgili olarak yapılandırma işlemi ile ilgili işe ilk giriş belgesini getirdikleri ve katılana emeklilik için 17 senenin tamam olduğunu, geri kalan süreye ilişkin taksitler halinde ödeme yapması gerektiğini söyledikleri ve taksitlerin yatırılması için PTT vasıtasıyla ... adına para göndermesini istedikleri, katılanın da 234 TL'yi ... adlı kişinin hesabına PTT vasıtası ile havale ettiği, anlaşılmakla dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarının işlendiğine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sanık ... müdafi ve sanık ...'un temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.