MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık ve müdafiinin yokluğunda verilip 14.07.2009 tarihinde sanık müdafiine tebliğ edilen 28.04.2009 tarihli karara karşı, sanık müdafiinin 16.07.2009 havale tarihli dilekçesi ile yasal süresi içerisinde temyiz başvurusunda bulunduğu anlaşılmakla bu hususta ret kararı verilmesini isteyen tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş bulunan ve tanık sıfatıyla dinlenen ...'un istinabe ile alınan 28.05.2008 tarihli duruşmada şikayetçi olduğu ve sanığın cezalandırılmasını istediği yönündeki beyanları ile temyiz mahiyetindeki dilekçesinde katılma talebinde bulunarak şikayetini yenilemesi karşısında 5271 sayılı CMK'nın 237/2. ve 238. Maddeleri uyarınca davaya katılmasına karar verilerek ve hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;
Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de;
“Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.
Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.
Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.
Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.
Sanığın, kendisini ... olarak tanıtarak daha önce de Sandıklı'da bulunan ... Mobilya isimli işyerinde satmak üzere nakit para karşılığı mobilya satın aldığı katılan ...'a sipariş verdiği, ürün bedeli olarak da katılan ... 'na ait çek hesabına bağlı olan...bank Akhisar şubesi'ne ait üzerinde yazı ile beş bin beş yüz, rakamla 5.300,00 TL yazan çeki kargo ile gönderdiği, katılan ...'un ürünleri teslim etmesinden sonra vadesi gelen çeki yanında çalışan ... ile bankaya gönderdiğinde çekin sahte olduğunun anlaşıldığı somut olayda;sanığın inkara yönelik savunmasının aksine, katılanın ve yanında çalışan tanıklar Maşallah ... ile...'un malları teslim ettikleri kişinin sanık ... olduğunu beyan ettikleri fotoğraf ve canlı teşhis tutanakları ile sanığın katılana gönderdiği iddia edilen çeke ait kargo makbuzu, katılanın dosyaya ibraz ettiği faturalar ile bu faturaların üzerinde yazan adres ve işyeri unvanının sanığa ait olduğunun anlaşılması, katılanın sanığa iftira atmasını gerektirir herhangi bir sebebin bulunmaması karşısında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısı, katılan ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak;
Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan hükmolunan adli para cezasının, tespit olunacak temel günün, suçtan elde olunan haksız menfaaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması suretiyle belirlenmesinin gerektiği gözetilmeden 565 gün yerine doğrudan 10.600,00 TL adli para cezasına hükmedilip ardından TCK'nın 62. maddesinin uygulanması suretiyle 470 gün karşılığı günlüğü 20,00 TL hesabı ile 9.400,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 8.833,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ile katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu durum aynı kanunun 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükümde adli para cezasına ilişkin uygulama çıkartılarak yerine, "TCK'nın 158/1-f, son maddesi uyarınca “565 gün, aynı yasanın 62/1. maddesi ile 1/6 oranında indirilerek 470 gün karşılığı adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK'nın 52/2.maddesi ile 1 gün karşılığı 20 TL'den hesaplanarak para cezasına çevrilmek suretiyle sonuç olarak 9.400,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına" cümlesi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy