MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık hakkında güveni kötüye kullanmak suçundan 07/06/2010 tarihinde mahkumiyet kararı verildiği, sanığın yokluğunda verilen bu kararın, sorgusunda bildirdiği adrese bila tebliğden sonra, Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi kapsamında 20/10/2010 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın bu karara karşı 02/03/2011 tarihinde temyiz yoluna gittiği, mahkeme tarafından verilen 15/03/2011 tarihli ek kararla, sanığın süresinde temyiz talebinde bulunmaması ve verilen 80 TL adli para cezasının kesin olması gerekçeleriyle, temyiz talebinin reddine karar verildiği, verilen ek kararın sanığa 11/05/2011 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın bu karara karşı öğrenme üzerine ve süresinde 10/05/2011 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla,
Sanık hakkında; TCK'nın 155/1 maddesi kapsamında 3.000 TL ve 80 TL adli para cezasına hükmedilmesi karşısında, her iki para cezasının toplamına göre, hükmün miktar itibariyle kesin olup olmayacağının değerlendirileceği dikkate alınarak, 80 TL adli para cezasının kesin olduğu gerekçesine dayanan karar usul ve yasaya aykırı ise de, sanığın süresinde temyiz talebinde bulunmaması karşısında, sonuca etkisinin bulunmaması nedeniyle, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Temyiz isteminin reddine dair 15/03/2011 gün ve 2009/373 Esas ve 2010/235 karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden; bu karara yönelik sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, anılan “ek kararın” ONANMASINA, 16/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy