MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Güveni kötüye kullanma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Sanıkların katılanın sahibi olduğu ve Audi, Seat ve Wolkvagen marka araçların satış ve servis hizmetlerinin görüldüğü Ş.. P.. Oto. San. ve Tic. A.Ş.'de yedek parça sorumlusu olarak çalıştıkları, sorumlu oldukları parçaların bulunduğu depoda 2008 yılında yapılan sayımlarda ve Gaziantep 1. Asliye Hukuk Mahkemesine ait 2009/9 Değişik İş sayılı dosyada yapılan tespit sonucu alınan bilirkişi raporuna göre depoda olması gereken ve alış fiyatına göre 175.040,78 TL değerinde olan birçok yedek parçanın depoda olmadığı ve serviste olmadıkları halde bazı araçlara eski tarihli iş emirleri ile araçlarla ilgisi olmayan yedek parça çıkışının yapıldığının tespit edildiği iddia edilen olayda; sanıkların hangi tarihde işe başladıkları, hangi görevle görevlendirildikleri, görevlendirildikleri alanda servisde çalışan diğer kişilerin yedek parça kullanımı ile ilgili görevlendirme bulunup bulunmadığı tespit edilip suç tarihi itibariyle şirkete ait defter ve belgeler getittirilerek yedek parça girişleri ve kullanıldığına dair tespitler yapılıp sanıklardan başka kişilerinde yedek parça işinde görevlendirildiklerinin iddia edilmesi karşısında savunmalarıda değerlendirilmek üzere işin uzmanlarından oluşan 3 kişilik bilirkişiler heyetini incelettirilerek karar verilmesi gerekirken hukuk mahkemesince yapılan değerlendirme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre;
6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen “Devlete ait yargılama giderlerinin 21.07.1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20,00 TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilir” şeklindeki hüküm dikkate alınmadan, toplam 18,00 TL yargılama giderinin sanıklardan tahsiline karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, 15/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy