MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- Sanık ...'nin 26.05.2011 tarihli ek karara yönelik temyiz talebinin incelemesinde;
Temyiz isteminin reddine dair, 26.05.2011 tarih ve 2010/330 esas, 2011/203 karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden; bu karara yönelik sanığın 15.06.2011 havale tarihli dilekçesiyle vaki temyiz itirazlarının reddiyle, anılan “ek kararın” ONANMASINA,
2-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik temyiz incelemesinde;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Somut olayda, sanık ...’nin temyiz dışı sanık ...’in oğlu olduğu, sanıklar ile katılanın aynı binada ikamet ettikleri, katılanın binanın giriş katında bulunan dükkânda ikamet ettiği, sanıkların katılanın binada ikamet etmesini istemedikleri, bu nedenle sanıkların birlikte, katılanın ikamet ettiği dükkânın giriş kapısının camını kolluk tarafından düzenlenen olay yeri görgü ve tespit tutanağına göre sopa ile kırdıkları, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanıklar ve katılan beyanlar ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla, bu gerekçeye dayanan mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.
Hapis cezası ile adli para cezası yaptırımlarının seçenek olarak düzenlendiği TCK'nın 151/1. maddesi gereğince hapis cezası tercih edilerek uygulama yapılmasına rağmen aynı Kanunun 50/2. maddesi hükmü gereğince hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.