MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, özel belgede sahtecilik
HÜKÜM : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan; TCK’nın 155/2, 43/1, 62, 52/2 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Özel belgede sahtecilik suçundan; TCK’nın 207/1, 43/1, 62 ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyet
Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkûmiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Ateş sitesinin yöneticisi olan sanığın, site sakinlerinden topladığı aidatları sitenin ihtiyaçları için harcaması gerekirken, site işinde çalıştırdığı ...’ya 20,00 TL ücret ödediği halde gider belgesini 75,00 TL üzerinden sahte olarak düzenlediği, ...’e kalorifer işi yaptırıp 300,00 TL ücret ödediği halde 650 TL gider belgesi düzenlediği, ...'e eşya taşıma işi yaptırıp 20,00 TL ödemesine karşılık 150,00 TL tutarındaki ödeme belgesini sahte olarak düzenlediği, ayrıca kullandığı cep telefonuna ait faturaları site gelirlerinden ödediği, alınan bir karar bulunmamasına rağmen maaş olarak kendisine para aktardığı, kömür alımı işinde ücreti geç ödeyerek site parasını bir süre üzerinde tuttuğunun iddia edildiği olayda;
Sanığın aşamalardaki tüm savunmalarında, parayı site sakinlerinden tahsil edemediğinden kömür parasını veremediğini belirterek suçlamaları kabul etmemesi ile bilirkişi raporunda, Ateş sitesi yöneticiliğine ait olan işletme ile karar defterinin tarih sırasına göre ayrıntılı olarak kaydedilmediği, sitenin yasal defterlerinin usulsüz kaydedildiği, 43.857,50 TL’ye kömür alındığı ve site defterine kömür borcunun tümünün ödendiğinin kaydedilmesine rağmen 15.06.2007 tarihinde 21.350,00 TL tutarında senet vererek site sakinlerini bu miktarda zarara uğrattığı, ateş sitesinin 27.000,00 TL parası olduğu halde bu parayı vermeyip, 21.350,00 TL tutarındaki kömür borcunu ödemeyerek icra işlemlerinin başlamasına neden olduğu belirtilmesine karşın, kömürleri satan ...’ın parasını alamadığından icra takibinde bulunduğunu beyan etmesi karşısında, paranın verilip verilmediği ve icra takibi sonucunda siteden tahsilat yapılıp yapılmadığı hususlarının araştırılması maksadıyla icra dosyasının getirtilip denetime elverişli olacak şekilde dosya arasına konulması ile site sakinlerinden para tahsilatının yapılıp yapılamadığının tespiti için makbuzlarla defterlerin incelenmesi, yine site genel kurulunda karar alınmamış olunmasına rağmen, bu konunun sözlü olarak görüşülüp görüşülmediğinin tespiti bakımından, haksız olarak alındığı belirtilen tarihten önce toplanan genel kuruldaki kişilerin beyanlarına başvurularak aralarında zımni de olsa bu konuda bir karar alınıp alınmadığı, daha önceki uygulamanın ne olduğu, konunun görüşülüp görüşülmediğinin sorulması ile ...., ... ve ...’e yaptırılan işlerin maliyeti araştırılıp, makbuzlardaki miktarın mı yoksa tanıkların aldığını belirttiği meblağların mı gerçek olduğu, kayıtlara ne şekilde işlendiklerinin tespit edilmesi ile sanığın usulsüz kullandığını belirttiği telefon numarasına ilişkin görüşmelerinin site ihtiyaçları için kullanılıp kullanılmadığının belirlenmesinden sonra, gerekirse dosyanın bir kül halinde bilirkişiye tevdi edilmesi ile site zararının bulunup bulunmadığı, varsa ne kadar olduğu kesin ve net olarak tespit edilerek, atılı suçların yasal unsurlarının oluşup oluşmadığı karar yerinde tartışılıp, oluştuğunun kabulü halinde oluşmuşsa zarar miktarıyla orantılı olacak şekilde cezaya hükmolunması gerektiği gözetilmeden, eksik ve yetersiz incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin 1. fıkrasının “c” bendinde yer alan haklardan, sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c. maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesine istinaden halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.