MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Mala zarar verne, kasten yaralama
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık ...'ın yokluğunda verilen kararın 01/06/2011 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın ise kararı 03/06/2011 tarihinde temyiz ettiği, yine 6217 sayılı Kanun'un 13. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 20.11.2011 tarih ve 2011/54-142 sayılı kararı ile iptal edilmesi karşısında,, temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin 19.01.2011 tarihli ek karar ile temyiz harcı ödenmemesi nedeniyle reddine ilişkin 24.01.2011 tarihli ek kararlar kaldırılarak yapılan incelemede;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Olay günü Asliye Ceza Mahkemesi'nde görülen davaları nedeniyle Bilecik Adliyesi'ne getirilen ve aynı koğuşta bekletilen sanıkların, sigara içme meselesi yüzünden tartıştıkları ve sanık ...'ın kelepçeli eliyle sanık ...'a vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek derecede yaralanmasına sebebiyet verdiği, jandarma görevlilerinin tarafları ayırıp, ...'ı lavaboya götürdüğü sırada, ...'ın aynaya yumruk atarak kamu malına zarar verdiğinin anlaşıldığı somut olayda;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;
1-Sanık ...'ın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınan mahkumiyetin, kesin hüküm olması nedeniyle CMUK'nın 305/son hükmü uyarıca tekerrüre esas olmadığı gözetilmeden, sanık hakkında TCK 58. maddenin uygulanmasına karar verilmesi,
2-Sanık ... hakkında tekerrüre esas sabıkası nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 58/7. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejiminine göre infaz edilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde 1 yıllık denetimli serbestlik süresine hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık ... hakkındaki hüküm fıkrasının tekerrür uygulanmasına ilişkin kısımların, sanık ... hakkındaki hüküm fıkrasında tekerrür uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan "1 yıl süre ile" ifadesinin çıkartılarak, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.