MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 52/1-2, 53/1 gereğince mahkumiyet (3 kez)
Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, iş arayan katılanlara, Sakatlar ve Engelliler Vakfı adına yayınlayacağı derginin satılması işini onlara vereceğini söyleyip, bunun için izin belgesi ve yaka kartı çıkarmasının gerektiğini belirterek, masraf adı altında katılanlardan ayrı ayrı para aldığı bu şekilde atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, hükmün usul ve yasalara ayrıkı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;
1-Katılan ...'e yönelik eylemi ile ilgili olarak; katılan ...'nin aşamalarda, sanıkla hiç karşılaşmadığını, gelini olan katılan ...'in, kendisinden, yaka kartı alınması için para istemesi üzerine ...'e 150 TL para verdiğini ifade etmesi karşısında, sanığın, katılan ...'ye yönelik olarak herhangi bir hileli hareketinin bulunmadığı dosya kapsamından anlaşılmakla, katılan ...'ye yönelik eylemi bakımından unsurları oluşmayan suçtan beraati yerine yazılı şekilde karar verilmesi,
2-Katılanlar ... ve ...'e yönelik eylemleri ile ilgili olarak ise; aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanacağına ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesinde yer alan düzenleme nazara alınarak; birbirlerini önceden tanıyan katılanların dosyadaki ifadelerinden sanığın katılanları aynı anda mı yoksa değişik zamanlarda mı kandırarak para aldığının açık ve net bir şekilde anlaşılamaması nedeniyle, maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, katılanların yeniden beyanlarına başvurularak, sanığın kendilerine yönelik hileli hareketleri ve menfaat teminini aynı anda yapıp yapmadığının açıklattırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
3-5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin 1. fıkrasının “c” bendinde yer alan haklardan, sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi yine 5237 sayılı TCK.nın 53.maddesinin (1), (2) ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden bu yönde de değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 14.04.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.