MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK7nın 53.maddesinin (1), (2), ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden koşulları oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Sanık R..'in, sokakta yürümekte olan katılana yaklaşarak Almanya'dan geldiğini ve buradan 3.500 TL'ye almış olduğu fotoğraf makinesini bir esnafa 2.000 TL 'ye satmak istediğini ve esnafla anlaştığını fakat anlaştığı şahsın babasının kendisine kötü söz söylemesi nedeniyle bunlara makineyi satmaktan vazgeçtiğini anlatırken, diğer sanık M..'un katılan ve sanık R..'in yanına geldiği ve elinde fotoğraf makinesi bulunan diğer sanık R..'i tanımıyormuş gibi ondan özür dileyerek katılana " amca babamın küfürünü yanlış anladı, sen bize aracı ol, ya sen makineyi al bize sat ya da amcayı ikna et bize satsın" dediği, bunun üzerine katılanın sanık R..'e makinayı diğer sanık M..'a satmasını söylemesi üzerine sanık R..'in " olmaz ben onlara makina satmam, yemin ettim bir kere, ama istersen sen al" dediği, sanık M..'un da katılana " sen bu makineyi al ben sana 500 TL komisyon vereceğim" demesi üzerine katılanın sanık R..'e 2.000 TL vererek siyah kılıf içerisinde bulunan ... marka MG777-R fotoğraf makinesini aldığı, bu sırada sanık R...'in makineyi alacağını taahhüt eden diğer sanık M.. için " o gelmesin gitsin" dediği, katılanın da sanık M..'a gözlükçü O..'un dükkanında kendisini beklemesini, orada fotoğraf makinesini kendisine vereceğini, parayı da alacağını söylemesi nedeniyle gittiği gözlükçüde katılanın sanık M..’u bulamadığı sanıkların kaçtıkları şeklinde gerçekleşen eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Sanıkların tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde TCK 58 maddenin uygulanmaması aleyhine temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıkların sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.