MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ: Güveni kötüye kullanma
HÜKÜM: Düşme
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir Şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehin etmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.
Sanığın, şikayetçiyi görüşmek üzere işyerine çağırdığı, şikayetçinin yanında ... isimli şahısta olduğu halde... plakalı araç ile sanığın işyerine gittiği, işyerinde konuşurlarken sanığın şikayetçiye aracın kontak anahtarının üzerinde olup olmadığını sorduğu, anahtarın üzerinde olduğun öğrenince “az ileride ayakkabı kalıpları var aracınla onu alıp geleyim" diyerek şikayetçiden aracı istediği, şikayetçinin kabul etmesi üzerine sanığın aracı alıp gittiği, daha sonra yaya olarak geri döndüğü, şikayetçiye "Çalıştığınız işyeri sahibi...'den makine alacağım var, o alacağıma karşılık aracı alıyorum" diyerek aracı iade etmediği iddia edilen olayda, sanığın yokluğunda verilen şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı, sanığa 17/06/2011 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın Söz konusu kararı temyiz etmemek suretiyle şikayetten vazgeçmeyi zımnen kabul etmiş olduğu anlaşıldığından, şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 04/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.