MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Mala zarar verme, basit yaralama, tehdit, hakaret, konut dokunulmazlığını ihlal etme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık ... hakkında basit yaralama ve hakaret suçlarından verilen para cezalarına ilişkin sanığın temyiz talebinin, kesin nitelikte olduğundan 27.09.2011 tarihli ek kararla reddine karar verildiği ve ek kararın sanığa tebliğine rağmen temyiz talebinde bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar ..... ve ..... hakkındaki mahkumiyet hükümleriyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;
1-Sanık ... hakkında basit yaralama, mala zarar verme,hakaret ve tehdit suçlarıyla, sanık ... hakkında basit yaralama ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;
Hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanıkların temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 317.maddesi gereğince REDDİNE,
2-Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik incelemede;
Bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girildikten sonra çıkmayan kişi konut dokunulmazlığı suçunu işlemiş olur. Konuta girmek, failin bütün vücudu ile tamamen konuta girmesi demektir. Bu nedenle, konutun eklentisi içinde olmamak kaydıyla, pencereden içeriye bakma, kapıyı dinleme camı tıkırdatma, dış kapı zilini çalma bu suçu oluşturmaz. Konuta veya eklentisine nereden girildiğinin önemi yoktur. Konuttan çıkmamak, konut sahibinin rızası ile girilen konuttan, söz, hareket ve tavırlarıyla kendisini çıkmaya davet edilmesine rağmen, çıkmamaktadır.Somut olayda; sanık ...'ın, diğer sanık ...'la birlikte, şikayetçi ....'nin ..... Köyündeki evine açık olan kapısından girerek şikayetçinin eşini sordukları, şikayetçi......'nin eşinin nerede olduğunu bilmediğini söylemesi üzerine sinkaflı sözlerle hakaret edip, şikayetçiyi yaraladıkları ve evde bulunan eşyalara zarar verip ayrıldıkları sabit olmakla, birden fazla kişi tarafından birlikte konut dokunulmazlığını ihlal etme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,
3- Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik incelemede;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/02/2009 gün, 2008/11-250 esas, 2009/13 sayılı kararında da açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda giderilmesi gereken zarar maddi zarar olup, söz konusu konut dokunulmazlığını ihlal etme suçunda dosya kapsamı itibariyle şikayetçi tarafından talep edilen veya mahkemece belirlenip ortaya konulan bir zarar miktarı da bulunmadığı, giderilecek maddi bir zarardan da söz edilemeyeceği anlaşıldığından, sabıkası bulunmayan sanığın zararı gidermediği şeklinde eksik ve yetersiz gerekçeyle CMK'nın 231.maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.