(5237 S. K. m. 52, 157, 158)
Dava: Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Karar: Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
TCK'nın 158/1-d bendinde belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasî parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hâl kabul edilmiştir. Söz konusu kurum ya da kuruluşların konumunun suçun işlenmesinde kolaylık sağlayacağı düşüncesi, bu kurum ve kuruluşların bu suçta araç olarak kullanılmasının ağırlaştırıcı neden olmasını gerektirmiştir.
Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için, bunların isminin kullanılması yeterli olmayıp maddi varlığının kullanılması gerekmektedir. Araç olarak kullanılma, bu kurum veya kuruluşlara ait yazı veya belgeleri amaç dışı olarak kullanmak şeklinde olabilir. Bu kurumlara ait kimlik belgesinin gösterilmesi, basılı evraklarının, kıyafetlerinin, taşıtlarının kullanılması mağdurda güven oluşumunu sağlayacaktır.
Sanığın, Finansbank Kahramanmaraş şube müdürü olan şikayetçinin odasına giderek kendisini L. Ö. olarak tanıtıp, büyük bir firmada makine mühendisi olarak çalıştığını belirttiği, akrabalarının yurt dışından para getireceklerini, bu parayı bankalarında değerlendirmek istediğini söyleyerek güven telkin ettikten sonra, Lösemili Çocuklar Sağlık ve Eğitim Vakfı (LÖSEV) üyesi olduğunu, arabasında futbol topu bulunduğunu, bu top karşılığında LÖSEV'e bağış topladığını söyleyerek kendisinin de bağış yapıp yapamayacağını sorduğu, şikayetçinin kabul etmesi üzerine futbol topu karşılığında şikayetçiden 100 TL'yi bağış olarak aldığı, ertesi gün şikayetçiyi telefonla arayarak kaza yaptığını ve yeniden 100 TL verip veremeyeceğini sorduğu, şikayetçinin de müsait olmaması sebebiyle parayı almak için birisini göndermesini istediği, ancak; gelen olmayınca şüphelenerek LÖSEV'i aradığı, böylece sanığın vakıf adına bağış toplama yetkisi bulunmadığını öğrendiği şeklindeki olayda; sanığın, Lösemili Çocuklar Sağlık ve Eğitim Vakfı'nın maddi bir varlığını kullanmayıp, sadece vakfın üyesi olduğunu beyan etmesi şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülmek suretiyle aynı kanunun 158/1-d maddesi gereğince mahkumiyet hükmü kurulması,
Kabule göre de;
TCK'nın 52. maddesinin 1 ve 2. fıkraları uyarınca, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı belirlendikten sonra, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılarak sonuç cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.09.2014 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy