MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 29.12.2011 tarih ve 2011/ Bşk-42-42 Esas- Karar sayılı kararında belirlendiği gibi 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3.fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir,” (b) bendinde de; “Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verilmiştir.
Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.
İddianamedeki anlatımda; sanığın kiralık daireye bakmak için şikayetçinin evine girdikten sonra sahte olduğu belirlenen iki adet 500 Euro'yu şikayetçiye verip bozdurmak istediğini söylediği ve şikayetçiden sahte paralar karşılığında aldığı 400 Euro ve 150 TL para ile evden ayrıldığının iddia olunması karşısında,
İncelenen dosya içeriğine göre; temyiz incelemesine konu suçlardan parada sahtecilik suçunun cezası, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 197/1 maddesi uyarınca iki yıldan on iki yıla kadar hapis; dolandırıcılık suçunun cezası ise aynı Kanun'un 157/1 maddesi uyarınca bir yıldan beş yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;
İddianamedeki anlatım ve Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (8.) Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, 22/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy