MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme, yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Katılan sanık ... hakkında mala zarar verme ve yaralama suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;
Temyiz isteminin reddine dair 20.05.2014 tarih ve 2013/462 esas 2014/178 karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle anılan ek kararın ONANMASINA,
2-Katılan sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz incelenmesinde;
Katılan sanıklar ile katılanlar ..., ... ve temyiz dışı sanık ... arasında çıkan kavga sırasında, katılan sanık ...'in, su ısıtıcısında bulunan kaynar suyu katılan sanık ...'in üzerine boşalttığı, sanık ...'in kendisini savunmaya geçerek katılan sanık ...'e vurduğu, bu sırada katılan sanık...'ın birlikte yaşadığı sanık ...'nın da olay yerine gelerek sanık ...'ye vurmaya başladığı, yine olay yerine katılan sanık...'ın kızı katılan ...'nin de geldiğini gören sanık ...'nin, kendisini korumak amacıyla üzerinde taşıdığı biber gazını çıkartarak kimseyi hedef gözetmeksizin havaya sıktığı katılanlar ve sanıkların biber gazından etkilendikleri, sanık ...'nin, birden fazla kişi tarafından vücut bütünlüğüne yönelik olarak başlatılan ve devam edeceği muhakkak olan saldırıyı önlemek için eş zamanlı ve orantılı olarak eylemlerini gerçekleştirdiği anlaşılmakla mahkemenin bu yöndeki kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın yüklenen suçu zorunluluk hali nedeniyle işlemiş olması karşısında TCK'nın 25/2. maddesi delaletiyle CMK'nın 223/3-b maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçe ile beraat kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan ...’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından hüküm fıkrasından "CMK'nın 223/2-d maddesi uyarınca atılı suçlardan ayrı ayrı beraatine" dair kısım çıkartılarak yerine "sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/3-b maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.05.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.