MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM: TCK'nın 155/2, 62 ve 52. maddeleri gereğince mahkumiyet
Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanık müdafiinin itiraz dilekçesinin, temyiz talebi niteliğinde kabul edilerek, yasal dayanaktan yoksun 24/09/2013 tarihli “itiraz talebinin reddine” ilişkin ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yapılan incelemede;
Katılan ...'nun..... Şubesi'nde satış sorumlusu olarak çalışan sanığın, 2006 yılı 11 ve 12. ayları içerisinde ilaç satılan eczanelerden ilaç bedeli olarak şirket adına 54.280 TL tahsil etmesine rağmen, katılan şirkete vermeyip uhdesinde tutmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik soyut savunması, tanık beyanları, tahsilat makbuzları ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, mahkumiyet hükmüne yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesi uyarınca belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş ise de; hapis cezasının kanuni sonucu olan bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden, ayrıca bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılana karşı aynı suçun birden fazla kez işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne ve eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 28/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.