MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık
HÜKÜM : Sanığın 4 kez ayrı ayrı TCK'nın 158/1-f-son, 62, 52 ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyetine
Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın gümrük fazlası malları ucuz fiyattan satabileceğini arkadaşı İlhami aracılığı ile katılanlara söylemesi üzerine, katılan ...'nın 1.200 TL, katılan ...'in 700 TL, katılan ...'in 2.600 TL ve katılan ...'in de 1.500 TL'yi farklı tarihlerde sanığın banka hesabına gönderdikleri, ancak bir daha sanığa ulaşamadıkları, sanığın bu suretle hileli eylemlerle katılanları kandırmak suretiyle haksız menfaat temin ettiği iddia ve kabul olunan somut olayda,
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Banka hesabının sadece ödeme aracı olarak kullanılmış olması karşısında; sanığın eyleminin, 6763 sayılı Kanunun 31. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254 maddeleri gereğince uzlaşma kapsamındaki TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen “basit dolandırıcılık” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında hataya düşerek yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması,
Kabule göre de;
5237 sayılı TCK'nın 158/1-son maddesine göre adli para cezası tayin edilirken, suçtan elde edilen haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç, gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanunun 52. maddesi uyarınca 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, sanık hakkında elde edilen menfaat miktarları gözardı edilmek suretiyle, eksik adli para cezasına hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince halen
uygulanmakta olan1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.