MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : TCK'nın155/2, 62/1, 51/1-3 maddeleri gereğince mahkumiyet
Sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Müşteki ...'ın, 05/12/2012 tarihli Avanos Noterliği tarafından tanzim olunan vekaletname ile sanık ...'a kendisine miras yoluyla intikal eden taşınmazı satma yetkisi verdiği, buna mukabil sanığında bu taşınmazı 240.000 TL bedelle sattığı ve de müştekinin payına düşen 30.000 TL parayı İş Bankasında bulunan hesabına kendi adına yatırdığı, müştekinin sanıktan bu parayı istemesine rağmen iade etmediğinin iddia edildiği olayda; sanığın dayısının kızı olan katılanın kendisine verdiği vekaletname gereğince babasından miras kalan evin satılmasına aracılık ettiğini ve katılanın payına düşen parayı kendi hesabına Avanos İş Bankası'na yatırdığını, hatta bu konuda muhtarlığa dilekçe verip bildirimde bulunduğunu, katılanın gayri resmi birlikte yaşadığı ... isimli şahısla çocuklarının müştekinin parasını elinden alacaklarını ... bu parayı kendisinden istemediğini, aksine bu parayı kendi hesabına yatırmasına ... rıza gösterdiğini, müştekiyi düşünmesinden dolayı böyle bir harekette bulunduğunu, 30.000 TL.nin kendi adına açtırdığı hesapta durduğunu, üzerine atılı suçu işlemeye yönelik herhangi bir kastının olmadığını savunması, ve bu hususun tanıkların beyanı, Avanos Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/519 esas sayılı dosyası ile 11.12.2012 tarihli tutanak içeriği ile sabit olduğu anlaşılmakla, sanığın suç işleme kastının bulunmadığı gerekçesiyle beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,
Kabule göre de;
a)5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun, “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” şeklindeki 50/3. maddesindeki amir hüküm karşısında, kayden 04/04/1940 doğumlu olan ve suç tarihi olarak kabul edilen 13/06/2011 itibari ile 65 yaşını ikmâl etmiş bulunan sanığa verilen cezanın seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin gerektiğinin gözetilmemesi;
b)Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06.04.2010 tarih ve 2010/4-71 E, 2010/76 K sayılı ilamında belirtildiği gibi; 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesiyle, ceza infaz kurumu haline getirilip, sadece hapis cezasıyla sınırlı olarak kabul edilen ertelemede, maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkemece bir deneme süresinin belirlenmesi zorunlu olup, bu sürenin belirlenmemesi veya eksik belirlenmesinin, aleyhe bozma yasağı kapsamında değerlendirilemeyeceği, yine zikredilen maddenin 3. fıkrasında, denetim süresinin mahkûm olunan hapis cezası süresinden az olamayacak şekilde belirlenmesi gerektiğinden hareketle, hapis cezası ertelenen sanıkhakkında, 5237 sayılı TCK’nın 51/3. maddesi gereğince denetim süresi belirlenmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.