MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık, Sahtecilik
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
6545 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 04/02/1983 tarih ve 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesinde yapılan değişikliğin, 28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alınarak ve söz konusu Kanun değişikliğine göre, “Ceza dairelerinde, daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde; mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkumiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır, çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verilmiştir.
Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.
07/03/2013 tarihli kararda, sanıklar H.. U.., A.. D.., B.. Ç..'ın 5237 sayılı TCK'nın 204/1-3, 158/1-d maddeleri gereğince sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından mahkumiyetine karar verilmiş olmakla,
İncelenen dosya içeriğine göre; temyiz incelemesine konu suçlardan dolandırıcılık suçunun cezası, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d maddesinde iki yıldan yedi yıla kadar hapis; sahtecilik suçunun cezası ise aynı Kanun'un 204/1-3 maddesi uyarınca iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasının yarı oranında artırılmış olması ve tebliğname tarihinin de 15.12.2014 olduğu gözetildiğinde;
Mahkumiyet kararındaki nitelendirme ve Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (11.) Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 09/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.