Mala zarar verme suçundan sanıklar ... ile ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun'nun 151/1,31/3 ve 52/2.maddeleri uyarınca 1.600,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına, tayin olunan netice adli para cezalarının taksitlendirilmelerine ve süresinde ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrilmesine ilişkin Adıyaman 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 15/06/2011 tarihli ve 2010/47 esas, 2011/452 sayılı karar aleyhine kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/12/2014 gün ve 2011/312592 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosyanın yapılan incelemesinde;
Sanıkların, suçun işlendiği tarihte on sekiz yaşını bitirmemiş bulunmalarına göre, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106.maddesinin 4.fıkrası gereğince, hükmolunan adli para cezalarının ödenmemeleri halinde hapse çevrilmelerine karar verilmeyeceğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 01/02/2013 tarihinde yürürlüğe giren 21/01/2013 günlü iş bölümüne ilişkin kararının ceza daireleri ortak hükümler başlıklı 2. maddesinin “ bozma veya herhangi bir nedenle daire dışına gönderdiği işlerden geri gelenlere bakarlar” düzenlemesine ve aynı dosyanın Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 12/11/2014 tarih ve 2013/16565 esas, 2014/31786 sayılı kararıyla temyizin reddine karar verildiğinin anlaşılmasına göre, Yargıtay Kanununun Değişik 14. maddesi gereğince kanun yararına bozma incelemesinin Yüksek (13.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 02.02.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.