MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : TCK’nın 158/1-g, 62, 52 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.
Sanığın, adlı internet sitesine bilgisayar satışı için ilan verdikten sonra bu ilanı görerek kendisini telefonla arayan mağdurdan 350,00 TL para almasına rağmen bilgisayarı göndermediği gibi parasını da iade etmediği, bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın vermiş olduğu ifadelerinde, bu şekilde ilan vererek birçok kişiyi dolandırdığını belirtmesi ve IP numarasının kendisine ait hatta tanımlanmış olması yanı sıra telefon hattının kardeşi ... adına çıkması ile birçok kişiye yönelik benzer eylemleri gerçekleştirmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, mahkumiyetine dayalı mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamış olup, eksik inceleme yapıldığından bahisle bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 08.03.2016 tarih ve 2015/23-1100-2016/110 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, sanığın mağdura karşı gerçekleştirdiği eylem nedeniyle TCK’nın 158/1-f-son maddesi gereğince hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurularak eksik ceza tayin edilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesi gereğince sonuç ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış haklarının gözetilmesi, 22.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.