MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: Temyiz isteminin reddi
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık hakkındaki mahkemece verilen 06.10.2011 tarih ve 2008/296 Esas, 2011/320 Karar sayılı kararına karşı 22.07.2013 tarihli dilekçesi ile yaptığı itiraz sonucu İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 12.09.2013 tarih ve 2008/296 Esas, 2011/320 Karar sayılı ek kararının itiraza değil temyize tabi olduğu, sanığın MERNİS adresinin bulunmaması nedeni ile duruşmada verdiği adrese 11.01.2012 tarihinde Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılan tebligatın usulüne uygun olduğu anlaşılmakla, sonraki ek kararların hukuki değerden yoksun olduğu belirlenip sanığın verdiği 20.09.2013 tarihli dilekçesi temyiz isteminin reddine ilişkin ek karara karşı temyiz istemi olarak kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanığın yokluğunda verilip 11.01.2012 tarihinde tebliğ olunan 06.10.2011 tarihli mahkûmiyet hükmüne yönelik, sanığın 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gererken 1412 sayılı CMUK'nın 310.maddesinde öngörülen yasal süre geçtikten sonra yaptığı, 22.07.2013 tarihli temyiz inceleme isteminin reddine dair 12.09.2013 tarih ve 2008/296 esas 2011/320 karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden; bu karara yönelik sanığın 20.09.2013 havale tarihli dilekçesiyle vaki temyiz itirazlarının reddiyle, anılan “ek kararın” ONANMASINA, 25.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy