MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması
HÜKÜM : 1- TCK'nın 157/1, 52/2 ve 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet
2- TCK'nın 267/5. maddesi 2. cümlesi ve 53/1. maddesi gereğince mahkumiyet
Dolandırıcılık ve başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Katılan ...'in, .... Bankası ...şubesine para yatırmak için gittiği, 5.590 TL para ve banka cüzdanı elinde olduğu halde beklemeye başladığı, bu sırada sanığın, katılan ...'in yanına gelerek, kendisinin banka güvenlik görevlisinin yardımcısı olduğunu, çok sıra olması nedeniyle yardımcı olabileceğini söylediği, katılanın da elindeki para ile banka cüzdanını kendisine yardımcı olacağı düşüncesiyle sanığa verdiği, sanığın parayı ve banka cüzdanını aldıktan sonra bankada çalışan personele doğru yöneldiği; ancak, parayı yatırmadığı gibi şubeden kaçtığı, sanığın yakalanmasından sonra kendisini katılan ...'in kimlik bilgileriyle tanıttığı, bu nedenle, sanık hakkında gerçek kimlik bilgileriyle değil, katılan ...'in kimlik bilgileriyle kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/766 E, 2009/1013 K sayılı ilamı ile ...'in dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine hükmedildiği ve bu hükmün kesinleştiği, daha sonra katılan ...'ın adli sicildeki kaydını görüp durumdan haberdar olması üzerine yargılamanın iadesi talebinde bulunduğu ve .... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14/02/2011 tarih ve 2010/814 esas, 2011/48 karar sayılı ilamı ile ... hakkında verilen mahkumiyet hükmünün iptali ile atılı dolandırıcılık suçundan beraatına hükmedildiği, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçları işlediği iddia edilen olayda;
A- Dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın atılı suçu işlemediğine ve lehe hükümlerin uygulanmasını talep ettiğine ilişkin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun“ sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususta, aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasında yer alan; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılıp yerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
B-Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın atılı suçu işlemediğine ve lehe hükümlerin uygulanmasını talep ettiğine ilişkin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Hüküm tarihinden sonra, Anayasa Mahkemesi'nin 10.04.2013 tarih ve 2013/14 Esas, 2013/56 sayılı kararı ile TCK'nın 267/5. maddesindeki "...süreli hapis cezasına mahkumiyeti halinde, mahkum olunan cezanın üçte ikisi kadar hapis cezasına..." bölümünün iptaline karar verilerek 10.06.2014 tarihinde yürürlüğe girmesi karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,
2-TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun“ sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/11/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy