MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52/2, 53/1, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet
Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılanın, sanık ile olay tarihinden 1 yıl önce ... ceza evinde yatan bir akrabasını ziyarete gittiği zaman tanıştığı, olay tarihinden 20 gün kadar önce katılanın araba kiralama işiyle uğraştığı için sanık ile arasında yaptığı telefon görüşmesinde sanığın, elinde araçlar olduğunu bunlardan birini almak isterse gelip bakabileceğini söylediği, katılanın da olay tarihinde arkadaşı ... ile birlikte ... ilçesinden .... ilçesine sanıkta bulunan araçlara bakmak için geldiği, sanığın katılana ... marka aracı gösterdiği, aracın 5.500 TL'ye satımı konusunda anlaştıkları, katılanın sanığa 3.000 TL para verdiği, geri kalan paranın ise resmi satış işlemlerinden sonra verilmesi hususunda anlaştıkları, sanığın 3.000 TL parayı aldıktan sonra aracın ruhsat sahibini getirme bahanesi ile katılanın yanından ayrıldığı, katılanın sanığı telefonla aramasına rağmen ulaşamadığı, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğine ilişkin kabulde isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Sanığın sabıkasında yer alan ilamların hangisinin tekerrüre esas alındığı belirtilmeden, ikinci kez mükerrer olmadığı halde, ikinci kez mükerrerliğe esas alınan ilam belirtilmek suretiyle, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması,
2-TCK’nın 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasında yer alan; hükmün 9.maddesinin hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın adli sicil kaydında bulunan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/240 esas 2008/220 karar sayılı kararından hükmedilen 1 yıl 9 ay 23 gün hapis cezasının tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla TCK'nın 58. maddesinin 6. fıkrası gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesine, 5237 sayılı TCK'nın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bendin ilgili bölümüne "sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1.fıkrasının c bendin de belirtilen haklarından, mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise 1-c bendindeki haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy