MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM: 1- Resmi belgede sahtecilik suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı
2- Nitelikli dolandırıcılık suçundan 158/1-f, 62., 53., maddeleri gereğince mahkumiyet
Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı sanık müdafii ve o yer C. savcısı ve Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların incelenmesinde;
5271 sayılı CMK'nın 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığı, sanık hakkında 6.11.2015 tarihinde verilen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı yer C. savcısı ve sanık müdafiinin yaptığı itirazı üzerine, ... Ağır Ceza Mahkemesinin yaptığı inceleme sonucunda verdiği ret kararı ile verilen hükmün kesinleştiği sanık müdafii ve o yer C. savcısının temyiz isteminde ağır ceza mahkemesinin ret kararına ilişkin bir itiraz bulunmadığı anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
2-Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
Katılan firmanın, sattığı mal karşılığında sanık ...’a ait 6.700 Tl bedelli, 3.275 Tl bedelli, 6.000 Tl bedelli çekleri satış elemanları vasıtasıyla aldığı, çeklerin bankaya ibrazında karşılıksız kaldığı, karşılıksız çek düzenlemek suçundan yapılan şikayette sanığın imza inkarında bulunduğu, yapılan incelemede imzanın sanığa ait olmadığının belirlendiği, bu şekilde sahte çek düzenlettirip kullanmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,
Katılanın 22/11/2010 tarihli şikayet dilekçesinde soruşturma aşamasında kollukça alınan 07/01/2011 tarihli ifadesinde, sanık ... ve beraat eden sanık ...’ın suça konu çekleri şirketinin pazarlamacısı olan ... vasıtasıyla gönderdiklerini, çeklerin küspe alışverişi karşılığında borçlarına mahsuben gönderildiğini beyan etmesine rağmen yargılama aşamasında tanıklık yapan ve katılanın şoförü olan ...’nun suça konu çekleri malın teslimi esnasında sanık ...’ten aldığını ifade etmesi, katılanın alınan beyanlarında sanık ... ve beraat eden sanık ... ile süregelen bir ticari ilişkileri olduğunu beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, beyanları arasındaki çelişki giderilmesi için çeklerin kim tarafından, ne zaman ve kime verildiği, önceden doğan bir borca karşılık olarak verilip verilmediği hususlarının açıklığa kavuşturulması, yine katılanın alışverişe ilişkin faturaları olduğunu belirtmesine rağmen bahse konu çeklerle ilgili fatura ve sevk irsaliyesi ibraz edilmemesi, ibraz edilen faturaların 2006 ve 2007 yıllarına ait olması, katılan şirketin ticari defter ve kayıtları üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda suça konu 3 adet çekin resmi defter kayıtlarında bulunmadığının belirtilmesi karşısında bu hususunda katılandan sorulup açıklığa kavuşturulması sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,
Kabule göre;
5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin TCK'nın 158/1-f son maddesi gereğince temel ceza belirlenirken doğrudan haksız elde olunan yararın iki katının esas alınması suretiyle eksik adli para cezası belirtilmemesi;
Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.