Tebliğname No: KYB - 2015/189751
Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanıklar M.. Ö.., H.. K.., H.. Ç.. ve A.. A.. haklarında yapılan yargılama sonucunda, zamanaşımı nedeniyle davanın düşürülmesine dair Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/12/2012 tarihli ve 2012/71 esas, 2012/330 sayılı kararından sonra, emanet eşya hakkında bir karar verilmediğinin anlaşılması üzerine, emanette bulunan Şanlıurfa Şoförler ve Otomobilciler Esnaf Odasına ait üye kayıt defterlerinin dosyada delil olarak saklanmasına ilişkin aynı Mahkemenin 10/01/2013 tarihli ve 2012/71 esas, 2012/330 sayılı ek kararını müteakip, zamanaşımına ilişkin 25/12/2012 tarihli asıl kararın Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 28/10/2014 tarihli ve 2014/17335 esas, 2014/17456 karar sayılı ilâmı ile onanması üzerine, emanette bulunan üye kayıt defterlerinin Şanlıurfa Şoförler ve Otomobilciler Esnaf Odasına iade edilmesi talebinin reddine dair anılan Mahkemenin 26/11/2014 tarihli ve 2012/71 esas, 2012/330 sayılı ek kararma yönelik itiraz hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/12/2014 tarihli ve 2014/1625 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 18.05.2015 gün ve 2015-10188/32214 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.06.2015 gün ve 2015/189751 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre, adli emanette yer alan üye kayıt defterlerinin dosyada delil olarak saklanmasına ilişkin Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/01/2013 tarihli ek kararının 25/12/2012 tarihli ilk kararın devamı niteliğinde olduğu ve Yargıtay incelemesi esnasında dosya kapsamında mevcut bulunduğu, yargılama sonucunda verilen 25/12/2012 tarihli ve 2012/71 esas, 2012/330 sayılı kararın Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 28/10/2014 tarihli ve 2014/17335 esas, 2014/17456 karar sayılı ilâmı ile onanmış olması karşısında, söz konusu ek kararın da Yargıtay tarafından onanmış olduğunun kabul edilmesi gerektiği cihetle, defterlerin iadesi talebinin reddine ilişkin verilmiş Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/11/2014 tarihli ve 2012/71 esas, 2012/330 sayılı ek kararının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 98. maddesi uyarınca verilmiş bir karar olduğu ve itiraza tabi olduğu gözetilerek, itiraz hakkında bir karar verilmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 22.12.2014 tarih ve 2014/1625 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 05.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy