MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Nitelikli hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, kamu malına zarar verme
HÜKÜM: Sanıklar ..., ... ve ... hakkında; kamu malına zarar vermek suçu bakımından beraat
Sanıklar ... ve ... hakkında; TCK’nın 142/1-a, 116/2, 119/1-c, 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet
Sanık ... hakkında; TCK’nın 142/1-a, 116/2, 119/1-c, 53/1,58. maddeleri gereğince mahkumiyet
Kamu malına zarar verme suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından; nitelikli hırsızlık ve işyeri dokunmulmazlığını ihlal suçlarından sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık ... müdafii, sanıklar ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde olay tarihi olan 22.10.2012 günü... ilçesindeki ... karşısında bulunan ...Tekstil Fabrika yanında bulunan Katılan ...’nün deposuna girdiklleri ve depoda bulunan 40 kg kabloyu çaldıkları şeklinde iddia olunan olayda; mahkemece sanıkların üzerlerine atılı kamu malına zarar verme suçlarına ilişkin olay yerinde yapılan incelemelerde sanıkların söz konusu depoya ait duvarın üzerinde bulunan tellere zarar vermeksizin depo içerisine girdiklerinin tespit edilmesi nedeniyle haklarında verilen beraat hükmünde ve sanıkların üzerlerine atılı nitelikli hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçları açısından olayı gören tanıklar ...ve ... tarafından sanıkların ayrı ayrı teşhis edilmeleri nedeniyle mahkemece verilen mahkumiyet hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiş olup;Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin mala zarar verme suçunun sübut bulduğuna, sanık ...’ın lehe hükümler uygulanmadığına, sanık ... müdafiinin sanığın atılı suçu işlemediğine teşebbüs hükümleri ile lehe hükümlerin uygulanmadığına ve sanık ...’ın kararın hukuka aykırı olduğuna yönelik sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince sanıklar hakkında güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükümlerin fıkralarından, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.