MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, suç eşyasının satın alınması (Değişen suç vasfına göre nitelikli hırsızlık)
HÜKÜM: a-Suç duyurusunda bulunulmasıb-TCK'nın 142/1-a, 143, 53, 63 maddeleri gereğince mahkumiyet (ayrı ayrı)
Nitelikli hırsızlık suçundan sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümleri sanıklar müdafiileri; olayda ihmali bulunan kişiler hakkında suç duyurusunda bulunulmasına dair karar katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Nitelikli hırsızlık suçunun geceleyin işlenmesi nedeniyle, TCK'nın 142/1-a, 143 maddeleri ile aynı Kanun'un 66/1-e, 67. maddeleri kapsamında, suçun bu aşamada henüz zamanaşımına uğramadığı değerlendirilerek yapılan incelemede;
Hafriyat şirketinde çalışan sanık ...'ın, diğer sanıklarla baştan itibaren eylem ve fikir birliği içinde hareket etmek suretiyle geceleyin katılan kuruma ait malzemeleri çalmak suretiyle nitelikli hırsızlık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;
1-Katılan vekilinin, suç duyurusunda bulunulmasına dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Hüküm fıkrasında yer alan suç duyurusunda bulunulmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesi kapsamında kamu davasını sonuçlandıran hüküm niteliğinde bir karar olmaması nedeniyle, temyizinin olanaklı bulunmaması karşısında, dilekçenin itiraz mahiyetinde kabul edilerek merciince değerlendirilmesinin sağlanması açısından dosyanın gereği için incelenmeksizin mahal mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2-Sanıklar müdafiilerinin sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık, katılan ... tanık beyanları ile dosya kapsamına göre, suçun sanıklar tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsımana göre; sanıklar müdafiilerinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18/06/2013 tarih ve 2012/15-1351 Esas ve 2013/328 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, kanun koyucu, cezanın kişiselleştirilmesinin sağlanması bakımından hakime somut olayın özellikleri ve işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı bir şekilde gerekçesini de göstererek iki sınır arasında temel cezayı belirleme yetki ve görevini yüklemiştir. Ancak hakimin temel cezayı belirlerken dayandığı gerekçe, bu düzenlemelere uygun olarak; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlediği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik ile dosya içeriğine yansıyan bilgi ve belgelerin isabetli biçimde değerlendirildiğini gösterir biçimde yasal ve yeterli olmalıdır. Somut olay bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde; 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinde sayılan cezanın bireyselleştirilmesindeki ölçütler somutlaştırılmadan ve bu kriterler esas alınmadan, haksız menfaat miktarının 20.000 TL olduğu olayda, özellikle elde edilen yararın miktarı da dikkate alınarak, hak ve nesafet kuralları ile orantılılık ilkesine uygun bir şekilde bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, hapis cezasının en üst hadden belirlenerek hüküm kurulması,
b-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27/10/2009 tarih ve 209/6-132 Esas ve 2009/251 karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere; 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesinde yer alan "etkin pişmanlık" hükmünün uygulanabilmesi için, sanığın bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi gerektiği, 765 sayılı Kanun'un 523. maddesi, "iade ve tazmin esasına" dayalı bir düzenleme iken, 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesi tazminden çok "pişmanlık" esasına dayanmakta olup, pişmanlık sonucu olan iade ve tazminin önem taşıması nedeniyle iade ve tazminin cebri icra yoluyla gerçekleştirilmesi, zararın failin rızası hilafına veya ondan habersiz olarak üçüncü kişilerce giderilmesi gibi hallerde sanığın etkin pişmanlığından söz edilemeyeceği, buna göre somut olayda, 13/10/2006 tarihli tutanak içeriğine göre, çalınan malzemelerin yerinin kolluk güçlerine kendi serbest iradeleriyle sanıklar tarafından bildirildiği ve bu şekilde malzemelerin katılan kurum tarafından teslim alındığı dikkate alınarak, sanıklar hakkında TCK'nın 168. maddesi kapsamında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması koşullarının oluşup oluşmadığının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
c-Sanıklar müdafiileri, 16/02/2009 tarihli duruşmada, sanıklar hakkında lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmelerine rağmen, sanıkların lehine olan 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,
d-5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükümlerin BOZULMASINA, 22/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.