MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
HÜKÜM : TCK' nun 204/1, 62, 53 ve 158/1-f, son, 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet
Resmi belgede sahtecilik ve banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın yetkilisi olduğu şirket ile şikayetçi şirket arasında yapılan factoring sözleşmesi gereğince alacaklarını suça konu çekleri vererek temlik ettiği ve bu çeklerin daha sonra ekspertiz raporuyla da tespit edildiği üzere sahte olduğunun anlaşıldığı, sanığın daha önceden ticari ilişkide bulunduğu şirketlere ait çeklerin sahtesini tanzim ederek ve sahte şirket kaşeleriyle cirolayarak kullandığı, bu suretle atılı suçları işlediği iddia edilen olayda;
a) Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,
b) Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Sanığın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nevi itibariyle, TCK'nın 204/1, 66/1-e ve 67/4 maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık dava zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 21/04/2006 ile inceleme tarihleri arasında 21/04/2018 tarihinde dolduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 14/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.