Tebliğname No : KD - 2015/329913
Dolandırıcılık suçundan sanık S.. T..’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157/1 maddesi gereğince 2 yıl hapis ve 2000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Milas 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22/10/2009 tarihli ve 2008/44 esas, 2009/326 sayılı karar lehine vaki temyiz istemi üzerine onama talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08/11/2012 gün ve 2010/194571 sayılı tebliğnamesi ile dairemize gönderilmiş, Dairemizin 20/05/2014 gün ve 2012/17402 Esas 2014/9467 sayılı kararıyla hükmün onanmasına karar verilmiştir.
6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun yürürlüğe girmesi üzerine anılan Kanunun 99. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 308.maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından yapılan itiraz üzerine Dosya incelenerek gereği düşünüldü,
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz dilekçesinde ileri sürülen düşüncelerdeki itiraz nedeni yerinde görüldüğünden KABULÜNE,
Dairemizin 20/05/2014 gün ve 2012/17402 Esas 2014/9767 sayılı kararının KALDIRILMASINA,
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK'nın 58/5. maddesine göre, fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağı gözetilmeden, sanığın 18 yaşından küçükken işlediği suça ilişkin olan Didim Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/159 esas, 2005/234 karar nolu ilamı ile verilen cezasının tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından tekerrür uygulanmasına ilişkin kısımların çıkarılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.