MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: TCK'nın 141/1, 62, 53/1, 58/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Hırsızlık suçundan sanığın mahkumiyetine yönelik hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın, dolmuş bekleyen katılanın yanına gelerek “oğluna borcum var” deyip iki adet 100 TL uzattığı ve üstüne 50 TL istediği, buna inanan katılanın cebinden tüm parasını çıkarması üzerine, hepsini elinden alarak bir kağıdın altına koyduğu, kağıdın üzerine bir şeyler yazdıktan sonra iade ederek oradan ayrıldığı, sanığın ayrılmasından sonra parasını kontrol eden katılanın sadece bozuk paraların bırakılmış olduğunu, 710 TL’nin sanık tarafından gizlice alınmış olduğunu gördüğü olayda, hırsızlık suçunun oluştuğuna yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1), (2) ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve 2014/140, 2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden koşulları oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın verilen cezanın doğru olmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 29.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.