MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında; TCK.nun 204/1, 62/1, 53/1-2-3, 51/1-3 ve 158/1-d, 62/1, 53/1-2-3, 51/1-3 maddeleri gereğince mahkumiyet
2- Sanık ... hakkında; TCK'nun 158/1-d, 62/1, 53/1-2-3, 51/1-3, 204/1, 62/1, 53/1-2-3, 51/1-3 maddeleri gereğince mahkumiyet
Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,
Sanık ...’ın katılanın sahibi olduğu ... nakliyat isimli firmaya gelerek kendisini ... olarak tanıttığı nakliye işi yapmak istediğini söylediği ve bu isim adına düzenlenen sürücü belgesi ile ... plakalı araç ruhsatının fotokopilerini teslim ettiği, sanık ...’in araç sahibi olduğunu söyleyerek telefon numarasını verdiği, katılan tarafından sanık ...’e ait marketin arandığı ve sanık ...’in aracın kendisine ait olduğunu doğruladığı, bunun üzerine katılanın sanık ... ile anlaştıkları, sanık ...’ın ... Gıda’dan pirinci teslim aldığı, ancak teslimat yeri olan Erzurum iline malı götürmediği, sanıkların iştirak halinde atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda;
1- Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;
21/11/2005 olan suç tarihinden temyiz inceleme gününe kadar 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık dava zamanaşımının 21/11/2017 tarihinde dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince resmi belgede sahtecilik suçundan sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
2- Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;
Sanık savunması, katılan ve tanık beyanları, ile dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA,
3- Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;
Sanık ...'ın aşamalarda alınan savunmalarında; söz konusu marketi suç tarihinde ortağı olan ... isimli şahısla birlikte işlettiklerini, sanık ...'ı bu şahıs aracılığıyla tanıdığını, sanık ... ve ... ’un kendisinin şehir dışına çıkmasından istifade ederek, markette çalışan kız kardeşini marketten uzaklaştırıp, yerine başka bir şahsı işe aldıklarını, bu süre zarfında markette bulunan sabit telefondan kendisi gibi konuşarak katılanı dolandırdıklarını, suçta kullanılan aracı ise üç günlüğüne ortağına verdiğini, kendisinin aracıyla hiç il dışına çıkmadığını belirtmesi,
Katılan ...'ın babası tanık ...'ın alınan beyanında; pirinç nakliyesi için başvuran ve kendisini ... olarak tanıtan sanık ...’ın referans olarak gösterdiği markete ait sabit numaradan arayıp bir şahıs ile görüştüğünü, şahsın orasının market olduğunu doğrulayarak patronuna ait olduğunu beyan ettiği ve kendisine patronu olan şahısa ait olduğunu söylediği bir telefon numarasını verdiği, o numaraya cevap veren şahsın ... isimli şahsı teyit etmesi üzerine pirinç çuvallarını kamyona yüklettiğini, üç-dört gün sonra malların alıcıya ulaşmaması üzerine suç duyurusunda bulunarak Tarık isimli şahsa referans olan marketçi ile görüşmek üzere Adana'ya gittiğini, orada görüştüğü şahsın kendisine " aracın kendisine ait olduğunu, bu nedenle referans olduğunu, ancak başka bir araca kendi aracının plakasının takıldığını öğrendiğini, kendisinin Adana'dan hiç ayrılmadığını" beyan ettiğini; fakat bu şahsın sanık ... olmadığını belirtmesi karşısında;sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğine dair mahkumiyetine kesin ve yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle beraatine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,
Kabule göre;
5237 sayılı TCK’nın 51/1-3 maddesi gereğince, cezası ertelenen ve hakkında denetim süresi belirlenen sanığa bir yükümlülük yüklenip yüklenmeyeceği veya uzman kişi görevlendirilip görevlendirilmeyeceği hususunda bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, infazda tereddüt oluşturacak şekilde bu hususta bir karar verilmeden hüküm kurulması,
Kanuna aykırı olup, sanık ...’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy