MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Sanıklar hakkında TCK 155/2, 52 ve 53. maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyet
Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adreste tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre tebligat, muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. 6099 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır. Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde, sanık ...’nin sorgusunda beyan ettiği adres yerine doğrudan mernis adresine yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı, dolayısıyla sanık ...’nin temyiz talebinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;
...Gıda Ürünleri şirketinin yetkilileri olan sanıkların, katılan şirket ile.... Noterliği’nde akdettikleri düzenleme şeklinde finansal kira sözleşmesi ile bir adet forklifti çatal ile birlikte kiraladıkları, ancak kira bedelinin ödenmemesi üzerine çekilen ihtar ile finansal kiralama sözleşmenin fesh edilmesine ve suça konu eşyanın iadesi istenmesine rağmen, sanıklar tarafından suça konu eşyanın katılan şirkete iade edilmediği, bu surette sanıkların hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda;
Sanık ...’nin ve sanık ... müdafiinin “suça konu kiralamaya ilişkin bedeli ödeyememeleri ve katılan şirket ile anlaşma yolu bulamamaları üzerine, suça konu eşyanın adresini katılan şirkete bildirdiklerini ve katılan şirket tarafından mahkemeden alınan tedbir kararına istinaden suça konu eşyanın icra marifetiyle teslim alındığına” ilişkin aksi ispat edilemeyen savunması, bu savunmayı doğrular içerikte katılan şirketin talebi üzerinde İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen tedbir kararı üzerine Polatlı 2. İcra Müdürlüğü'nün 2010/353 Talimat sayılı dosyası ile suça konu eşyanın katılan şirket vekilince yediemin olarak teslim alındığına ilişkin “tedbir infaz tutanağı” karşısında, tüm dosya kapsamındaki deliller ışığında en başından itibaren suç kastı ile hareket etmeyen sanıklar hakkında beraat hükmü verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yetersiz ve yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri verilmesi,
Kabule göre de,
Sanık ... hakkında çıkarılan yakalama emri sonucunda, İzmir 24. Asliye Ceza Mahkemesi’nce 17/09/2014 tarihinde alınan savunmasında, sanık ... hakkında incelenen dosya ile ilgisi bulunmayan, başka bir dosyadan dolayı yakalama kararı bulunan Denizli Asliye Ceza Mahkemesi’nin 09/09/2011 tarih ve 2011/191 esas sayılı resmi belgede sahtecilik suçundan verilen yakalama emrine istinaden savunmasının alındığı anlaşılmakla; davaya konu hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan açılan iddianame okunmadan ve usulüne uygun şekilde sorgusu yapılmadan savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle CMK’nun 191/3-b maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve sanık ...’nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy