MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık
HÜKÜM : TCK’nun 158/1-f-son, 62, 52, 58 ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyet
Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,
Sanığın, müştekiyi cep telefonundan arayarak kendisini Asayiş Şube Müdürlüğü’nden ... olarak tanıtıp, müşteki adına kayıtlı hattan amirlerinin aranarak tehdit edildiğini, bu nedenle takibe alındığını, ayrıca terör örgütü tarafından adına 28 adet telefon hattı alındığını ve hatların terör örgütü tarafından kullanıldığını, yapılacak operasyona yardım etmesi gerektiğini söylediği, buna inanan katılanın da sanığın yönlendirmesi ile 25.000 TL parayı sanığın banka hesabına gönderdiği, gönderilen bu paranın sanık tarafından banka gişesinden çekildiği, bu surette sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) TCK'nun 158/1-f bendinde düzenlenen “banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması” suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunun uygulanabilmesi için, bankanın maddi varlıklarının kullanılması gerekmekte olup, sanığın havale yapılan bankayı sadece ödeme aracı olarak kullanmaktan ibaret eyleminin suçun işlendiği tarihte TCK 157/1. maddesinde düzenlenen ve hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile uzlaşma kapsamına alınan “basit dolandırıcılık” suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, suç vasfında hataya düşülmek sureti ile TCK'nın 158/1-f maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükmü verilmesi,
2) Sanık hakkında hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, sanığın suça konu eylemden elde ettiği menfaatin 25.000 TL olduğu, dolayısıyla adli para cezasının da bu miktara uygun şekilde “2.500 gün” olarak tespiti yerine, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının elde edilen menfaat miktarının üzerinde olacak şekilde “3.000 gün” olarak tayin edilmesi suretiyle fazla adli para cezası tayini,
3) Sanığın, adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararda belirtilen denetim süresi içinde suç işlemesi karşısında, ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy