Suça sürüklenen çocuk İ.. U..’un, mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 31/3, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.320,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair İhsaniye Asliye Ceza Mahkemesinin 13/04/2012 tarihli ve 2011/100 esas, 2012/96 sayılı kararını kapsayan dosya ile kasten yaralama suçundan Türk Ceza Kanunu’nun 86/2 (üç defa), 86/3-e (üç defa), 31/3 (üç defa), 62/1 (üç defa) ve 52/2 (üç defa), maddeleri uyarınca 3 kez 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Afyonkarahisar 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/01/2015 tarihli ve 2014/303 esas, 2015/16 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 26/03/2015 gün ve 2015/6868/21680 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/04/2015 gün ve 2015/115922 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 193. maddesinde yer alan, “(1) Kanunun ayrık tuttuğu hâller saklı kalmak üzere, hazır bulunmayan sanık hakkında duruşma yapılmaz. Gelmemesinin geçerli nedeni olmayan sanığın zorla getirilmesine karar verilir. (2) Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı biçimde, suça sürüklenen çocuğun savunması alınmadan mahkumiyet karan verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren 19.01.2015 günlü iş bölümüne ilişkin kararının ceza daireleri ortak hükümler başlıklı 2. maddesinde yer alan “Bozma veya herhangi bir nedenle daire dışına gönderdiği işlerden geri gelenlere bakarlar” düzenlemesi karşısında; aynı dosyanın Yargıtay 3. Ceza Dairesi’nin 12.05.2014 tarih ve 2013/30789-2014/18354 sayılı ilamıyla incelenmesi sonucunda mala zarar verme suçundan temyiz talebinin reddine karar verildiğinin anlaşılmasına göre, Yargıtay Kanunu’nun Değişik 14. maddesi gereğince kanun yararına bozma incelemesinin Yüksek (3.) Ceza Dairesi’nin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 14.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy