Güveni kötüye kullanma suçundan sanık Y.. D..'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/1, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 ve 1.000,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair, Gebze (kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 13/03/2014 tarihli ve 2013/570 esas, 2014/197 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 15/04/2015 gün ve 2015/8459/26783 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/05/2015 gün ve 2015/154596 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre, kayden 26/10/1995 doğumlu olup, suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubu aralığında bulunduğu anlaşılan sanık hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca indirim yapılmayarak, fazla cezaya hükmedilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
1-Suça sürüklenen çocuğun güveni kötüye kullanma suçu olarak tespit edilen eyleminden dolayı hapis cezasının alt sınırdan belirlenmesine rağmen, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi suretiyle çelişkiye düşülmesi,
2-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunu’nun 106/4. maddesi hükmü gereğince, çocuklar hakkında hükmedilen ve ödenmeyen adli para cezalarının hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,
Hususlarının da usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşıldığından, bu yönlerden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığı’na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na GÖNDERİLMESİNE, 14.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.