Dolandırıcılık suçundan sanık ......'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157/1, 52/2-4, 53/1. maddesi gereğince 1 yıl 3 ay hapis ve 2000 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ...... Ceza Mahkemesi'nin 18/01/2011 tarihli ve 2010/179 esas, 2011/5 sayılı karara vaki temyiz istemi üzerine temyizin reddi talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/05/2013 tarih ve 2011/226718 sayılı tebliğnamesi ile dairemize gönderilmiş, Dairemizin 06/10/2015 tarih ve 2013/15051 esas 2015/29495 karar sayılı kararıyla temyizin reddine karar verilmiştir.
6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun yürürlüğe girmesi üzerine anılan kanunun 99. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 308.maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından yapılan itiraz üzerine Dosya incelenerek gereği düşünüldü.
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz dilekçesinde ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden KABULÜNE,
Dairemizin 06/10/2015 tarih ve 2013/15051 esas 2015/29495 karar sayılı kararının KALDIRILMASINA,
Sanık ...... ve .... birlikte Kuskuncuk köyünde ikamet eden katılanın yanına gittiği, köyde katılana borçları dolayısıyla acil 2.000 TL paraya ihtiyacı olduğunu, sanık .....'da bulunan 45 adet koyunu 2.000 TL’ye isterse satabileceğini katılana teklif ettiği, katılanın da teklifi kabul ettiği, bunun üzerine sanık .....’in katılana 2.000 TL parayı yanına alarak üç gün sonra .... ilçesi ..... parkı civarında buluşmaları gerektiğini, buluşma yerine geldiklerinde hayvanları teslim edeceğini belirttiği, katılanın eşi ile birlikte üç gün sonra buluşmaya gittikleri, sanıkların parkta kendilerini karşıladığı, sanık ...’in katılana “Parayı bana ver, koyunlar evdeki ahırda,sen bir kamyon tutup,evdeki ahırdan koyunları alırsın” dediği, katılanın 2.000 TL parayı sanık ....’e verdiği olayda,
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine ancak;
5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin 1. fıkrasının “c” bendinde yer alan hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğun, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar, üstsoyu ile diğer kişiler yönünden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından tamamen çıkarılıp yerine, "53. maddenin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın “c” bendinde yer alan, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.