MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM: TCK’nın 155/2, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet
Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm; sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mağdur ...’in telefonla konuştuğu esnada mahalleden tanıdığı olan sanığın yanına gelerek bir arkadaşı ile konuşmak için telefonunu istediği mağdurunda telefonu verdiği, daha sonra sanığın telefonu alır almaz olay yerinden uzaklaştığı bu şekilde atılı suçu işlediği iddia olunan olayda;
Her ne kadar mahkemece sanığın eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğundan bahisle sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurmuş ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12/06/2012 tarih ve 2011/15-440 Esas ve 2012/229 Karar sayılı kararı gereğince; olayda zilyetliğin devrinin söz konusu olmaması karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesinde öngörülen ve 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma kapsamına alınan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,
Kabule göre de;
1-Hükmolunan gün adli para cezasının, Türk Lirası karşılığının belirlenmesi sırasında dayanak TCK'nın 52/2 maddesinin gösterilmemesi,
2-Katılma talebi bulunan mağdur ...'un talebi ile ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,
3-Karar başlığında suç tarihinin 04/01/2012 yerine, 04/02/2012 olarak gösterilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazının bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 17/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.