MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma
HÜKÜM : TCK'nın 155/1, 53, 58 maddeleri uyarınca mahkumiyet
Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın, olay tarihi öncesinde çalıştığı kafeye birkaç defa gelmesi nedeniyle tanıştığı müştekiden, cenazesi olduğunu, yanında telefonun bulunmadığını söyleyerek geçici olarak kullanmak üzere aldığı cep telefonuyla kaybolduğu, bir daha iade etmediği, bu suretle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin kabul edildiği olayda; sanık savunması, müşteki ve tanık beyanı ile tüm dosya kapsamından, sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş; sanığın eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu anlaşıldığından tebliğnamede yer alan eylemin hırsızlık suçunu oluşturacağına ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçlamayı kabul etmediğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,
1-) Sanığa yüklenen güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2-) TCK'nın 155/1. maddesine göre sanığa hapis cezası yanında ayrıca adli para cezasına hükmedilmemesi,
3-) 5237 sayılı TCK'nın 53.maddesinin (1), (2), ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararı, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden bu yönde değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
4-) Suçun, tekerrüre esas alınan Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2008/114 Esas, 2009/815 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün kesinleşme tarihi olan 07/06/2012 tarihinden önce işlenmiş olması nedeniyle, sanık hakkında anılan ilamın tekerrüre esas alınamayacağı ve anılan mahkemenin 2006/356 Esas, 2007/1067 Karar sayılı ilamıyla görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen 2 ay 15 günlük hapis cezasına ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 12/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.